Açık fiyatlandırma (open pricing), otelin her fiyat planını, segmentini, oda tipini ve kanalını birbirinden bağımsız olarak fiyatlandırmasıdır. Geleneksel yapıda indirimli fiyatlar BAR'a sabit yüzdeyle bağlıdır (ör. kurumsal = BAR − %15); açık fiyatlandırmada ise her plan kendi talebine ve fiyat esnekliğine göre ayrı belirlenir.
Bu yaklaşım, güçlü veri ve genellikle bir RMS gerektirir; ancak doğru uygulandığında yoğun günlerde gereksiz indirimleri, sakin günlerde ise gereğinden yüksek fiyatları önler.
Kapalı (bağlı) ve açık yapı
| Bağlı (türetilmiş) yapı | Açık fiyatlandırma | |
|---|---|---|
| Mantık | Tüm planlar BAR'a sabit oranla bağlı | Her plan ayrı optimize edilir |
| Yönetim kolaylığı | Yüksek; tek fiyat değişir | Düşük; veri ve sistem gerekir |
| Esneklik | Sınırlı | Yüksek |
| Hata riski | Düşük | Kurallar yoksa yüksek |
Neden fark yaratır?
Gereklilikler
- Segment bazında veri: Her segmentin talebi ve esnekliği ayrı izlenmelidir (pazar segmentasyonu).
- Taban ve tavan kuralları: Hangi planın hangi fiyatın altına inemeyeceği yazılı olmalıdır; örneğin iade edilmez fiyatın esnek fiyattan yüksek görünmesi misafiri şaşırtır.
- Sözleşme uyumu: Kurumsal ve acente anlaşmaları "BAR'dan %X indirim" diye yazılmışsa açık fiyatlandırma bu sözleşmelerle çelişebilir.
- Teknik altyapı: Kanal yöneticisi ve PMS'in bağımsız fiyat yükleyebilmesi.
Uygulamada
Çoğu bağımsız otel için karma model daha gerçekçidir: Planların çoğu BAR'a bağlı kalır (fiyat planı yapısı sade olur), ancak kurumsal, grup ve yoğun tarihler gibi birkaç kritik alanda fiyat bağımsız belirlenir. Böylece yönetim kolaylığı korunurken dinamik fiyatlandırmanın faydası artar.
Sık yapılan hatalar
- Açık fiyatlandırmaya geçip planları elle, düzensiz güncellemek; tutarsız fiyatlar üretmek.
- İndirimli planın esnek fiyattan pahalı göründüğü durumları kontrol etmemek.
- Kurumsal sözleşmelerdeki "BAR'dan indirim" maddelerini gözden kaçırmak.
- Veri yetersizken yöntemi karmaşıklaştırmak.